Anton | presentaties | Nieuwe pagina | artisten | Oude platen no 4 | Nieuwe pagina | Brieven | Gedichten | Artikelen | Boerderijen | Foto's | Mp3 nummers | Krijgsgevangene 1943 - 1945 | Krijgsgevangene 2 | Krijgsgevangenen 3 | Krijgsgevangene 4 | Garnalen vissen | linken | Titels cd nummers | Vacantie reizen


	

 

Vacantie in nederland

 

 

 

We gaan nu eens een andere vakantie houden en gaan de turf route varen. Nu eens over Den Helder beginnen want we hebben toch alle tijd. Het was een rustige vaart naar Den Helder en we hebben op het Balgzand kanaal aangelegd aan een paal om te eten en even het hoofd neer te leggen want voor je weg bent heb je al veel gedaan. Bij Breewijd in Den Helder kregen we een box maar die verruilden we al vlug voor een andere omdat we de wind precies achterin kregen. Ik heb de boot eerst eens goed schoongemaakt en ook het voorluik met nieuwe kit dicht gemaakt. We hebben nog een rondje op de fiets gedaan maar het was een harde koude wind. Er is nog steeds een waarschuwing voor windkracht 6 we gaan dan ook niet weg. Voor beweging heb ik maar wat aan de boot gesopt en na de koffie zijn we naar landsend gefietst want daar was een verkoping van truien maar dat was nep. Tussen de middag kwam er een heel mooie pikmeer kruiser naast ons liggen splinternieuw. De mensen waren zeker al lang onderweg want ze wilden graag praten.

' s Middags zijn we nog naar de juttersmarkt geweest. We kochten nog een broek voor mij bij C.en A maat 654 die moet goed zijn. Ongelofelijk maar we komen zowat tijd te kort. We spraken ook Kramer nog die waren alle twee ziek thuis gekomen.

Eerst wilden we in Den Helder blijven het was zeer somber weer maar de wind was minder. Toen we boodschappen gedaan hadden besloten we om toch maar weg te gaan en het viel alles mee. Er stond een lekker windje zodat het nog een leuke zeiltocht werd. Van de mensen die naast ons lagen kregen we de krant en nog wat oude story's die zij ook weer gekregen hadden. Je kon aan alles merken dat ze aan het potverteren waren maar niet opscheppen of zo heel gewoon.

In Den Oever was het even zoeken maar we vonden weer een goed plaatsje aan de steiger. Je kunt nu merken dat het vacantie tijd is want je ontmoet nu mensen die nog werken. Ze vertelden dat het op Terschelling zo druk was daar lagen ze met 6 rijen dik en tot 4 uur in de nacht liepen ze over je boot. Het was een mooie dag al was het alleen in de avond wat zonnig.

We zeilden de andere dag al om half tien na een rustige nacht. Richting Makkum en onder de hoge wal ging het heel mooi .Aan de andere kant van de dijk ging een charter schip met drie masten met volle zeilen je zag ze zo over de dijk schuiven heel mooi. In Makkum vonden we de mooiste plaats die je maar denken kon in een box en toch langs de steiger. Martine en Hans Koordes keken stom verbaast toen ze ons voor de deur zagen staan dat moest wel even wennen maar toen het ijs eenmaal gebroken was ging het wel. Koos kreeg de boel op gang en vrouwen gaat dan nog weer beter dan mannen. Hans bracht ons terug naar de boot en moest deze ook eens bekijken en dat viel hem nogal mee. Het was hier een prachtige avond met een heel mooie zonsondergang.

20 Juli 1990; vandaag hebben we niet gevaren het was prachtig weer 26 graden maar geen wind. We hebben de oude dorpen tocht gefietst. Eerst waren we in Piaam waar we het vogel museum hebben bezocht. Zeer interessant was het om te zien welke vogels er vroeger op de droogten in de Zuiderzee voorkwamen. We wisten ook niet dat het buitendijkse land zo groot was en wat wij in het Noorden altijd voor zand aan zagen bleken schelpen banken te zijn.

Het zijn maar kleine dorpjes hier en eenzame wegen met veel weiland er is dan ook een overheersende koeien lucht. In Exmorra was nog een leuk winkeltje met allemaal zelf gemaakte spullen die daar verkocht werden. Er waren heel mooi ingerichte kamers allemaal in miniatuur met zelfs doorkijkjes naar de achtertuin. Het werd warm en het werd tijd dat we thuis kwamen om drie uur waren we bij de boot.

Koordes kwam ook nog langs en later zagen we Bijman binnen komen. Daar hebben we . s avond koffie gedronken.

Het was wat mistig maar we zijn om half tien toen de mist wat opgetrokken was weggegaan. We gingen lekker voor de wind alles uitgeboomd en vast gezet. Ik vind dat heerlijk zeilen. We meenden naar Stavoren te gaan maar het was daar zo druk vanwege het skutsje zeilen dat we maar voorbij gegaan zijn. We bleven voor de wind houden en later zeilden we nog twee uur op de automaat. In Urk was het ook wel druk . We vonden nog een plaatsje naast een grote motorboot. Dit was weer één van die heel mooie dagen.

We zijn op Urk niet eens aan de wal geweest want de7 volgende dag zijn we al op tijd weggegaan richting Zwartsluis. Er lag een boot weer naast ons met drie kinderen aan boord die waren' s avonds nog aangekomen maar de kinderen waren zo moe zeker die hebben we niet gezien en vanmorgen moest ik nog kloppen toen we weg wilden. Het was een wonder maar we konden weer zeilen tot Zwartsluis aan toe. Wat is dan toch mooi. Van Den Helder tot Zwartsluis zeilen dat zal je niet meer maken. Het was een zeer rustige tocht vandaag met mooi weer. Ik heb vanmorgen wel een pil genomen voor de rugpijn,dat blijft maar pijnlijk. Hopelijk verbetert het wel,het zal wel lang duren denk ik.

De zeilen zijn er af en de mast is naar voren geschoven. Het viel allemaal nog wel mee. We zijn nu in de Drentse Hoofdvaart. Net als in Frankrijk we hebben het eerste kleine sluisje gehad,vier jachten er in.

Tegenover ons in Zwarts luis lag ook nog een oud stel, hij 65 zij 78.Hij rookte de hele dag grote sigaren. Zij zwerven ook nog steeds rond,daar blijf je jong bij zei hij. Al pratende had ik geen erg in de drinkwaterslang en liep mijn tank over. Er stond op het kampeer terrein nog een Engelsman met zijn vrouw, die waren vanuit Duitsland met de camper al 6 weken onderweg .Zo ontmoet je toch nog veel ouderen en _ zullen we maar een voorbeeld aan nemen, want bij hun kraakt er ook eens wat. Het weer is somber en koud. We hebben een paar sluizen bruggen gedaan. Het vaart rustig door een fraai landschap wat je kunt bekijken want je vaart hoger dan het land is.

Voor Dieverbrug 4 blijven we liggen. We hebben vanmiddag een rit op de fiets gedaan mooie bossen. Alleen jammer dat de fietspaadjes zo smal zijn je moet zo uitkijken dat er eigenlijk weinig aan was. Het zal ook wel wat aan ons liggen. In Diever sprak ik Slijboom en zijn vrouw die waren daarin vaste caravan. Ze waren Gerrit Huibers ook al eens tegen gekomen. lk heb 's avonds nog een rondje over Dwingeloo

gereden,over de binnen weg rijd het toch mooier,dan kun je rustig om je heen kijken. Koos had geen zin meer in. We hebben hier een prima televisie beeld.

Woensdag 25 Juli; Vandaag hebben we 7 mijl gevaren en 3 sluizen gedaan zijn nu op het verste punt voor hoger Smilde, daarna gaan we naar Appelscha. Voor we weggingen zijn we nog in Dwingeloo om boodschappen geweest en hebben Ria gebeld. Toen hebben we nog het rondje gefietst zijn vertrokken.

We konden zo de sluis in en nu was er wel plaats in de haven. Na de middag hebben we nog een rondje gefietst nu over. de binnen wegen en dat bevalt beter. Veel droog bloemen worden hier verbouwd. We lagen op een mooie plaats en hadden een rustige avond met onze krant, die zeer uitgebreid gelezen is. We rekenen maar zo dat we de hele winter nog thuis kunnen zijn en we slapen goed al zijn we wel wat stijf. ‘s morgens maar dat zal de leeftijd wel zijn.

De sluis waar we gister nog doorgegaan zijn was vanmorgen kapot, We zijn dus maar alleen verder gegaan. Alles zat mee en de bruggen draaien vlot .Ook de twee sluizen waren we zo door heen en we waren al even over twaalf in Appelscha voor slagerij Prins in het centrum Appelscha aan een mooie steiger. De zon is er nu bij en het begint, warm te worden. We hadden netjes een route uitgezet over een bospad kwamen weer op dezelfde plek terug wat niet de bedoeling was. Toen nog eens geprobeerd en nu was het beter. Mooi was het fietspad hier door de bossen. Toen we op een bank zaten kwam er nog een man en een vrouw ons zitten die deden een fiets vakantie met een fiets karretje. Hij werkte in Medemblik bij Jongert als scheeps timmerman. Het is nu echt warm geworden. Als je niet op het lawaaiige verkeer let lig je hier goed aan deze steiger.

Vandaag was de dag van de sluizen. Het waren er 5 en het duurde allemaal erg lang. Na de eerste twee was het al twaalf uur. Daarna ging het en met een zeer kalm gangetje gleden we door een zeer afwissend landschap. Dan weer eens bouwland en weiland en dan weer veel hei,langs de kant en bossen. We waren begonnen met 4 schepen en af en toe bleef er iemand liggen en tenslotte waren wij als het oudste stel dat het het langste volhield. Als wij ook wat in ons kop hebben. We hebben nu een leuk plaatsje voor de ophaalbrug in Mildam en nu eens geen geraas van auto' s voor de deur.

Het was wel een mooie tocht maar overal is er een weg langs de vaart en je moet dan maar niet naar de auto luisteren want dan wordt je gek. De mensen waren zeer behulpzaam overal dat is ook een hoop waard. Steeds kom je wel dezelfden tegen die ook die route varen. Het was een zeer warme dag met vrij veel wind uit het Oosten. Het is niet ver van Mildam tot Heerenveen. Hele lange rijen motorboten langs de kant,een fietspad en een bosrand,dat is waar we voorbij varen. Het is erg beschut maar nu ook erg warm. Er is erg veel te zien en dan is het zo maar weer middag. Als we dan ook om half twaalf een schaduw plekje met aanlegplaats zien blijven we maar liggen. In de schaduw van een boom, zit het heerlijk en we kijken naar de vele schepen die er voorbij varen. Toch maken we van deze gelegenheid gebruik om de mast weer overeind te zetten. Als alles naar wens verlopen is vertrekken we na de koffie. Na een uurtje zijn we in de jachthaven in Terhorne waar we eerst water tanken en douchen want daar was onderweg niet veel gelegenheid voor. Wat zijn er toch een motorboten hier, het gaat achter elkaar door. De lucht gaat nu betrekken maar er komt een fris windje door. Toch krijgen we 's nachts een flinke onweersbui te verwerken met veel regen.

Het is een prachtige zonnige Zondagmorgen en als dan de kerkklokken nog gaan luiden is het compleet. Als we koffie gedronken hebben vertrekken we weer helaas op de motor want er is geen zuchtje wind. Het Sneekermeer is als een spiegel. Hoe meer de dag vordert hoe drukker hetwordt, in de Jeltesloot is het zelfs al een file.

Al was er een goede wind geweest dan had je nog niet kunnen zeilen zo druk was het. Na de brug zagen we een mooi walletje en het was al bijna middag dus maar aanleggen. We hebben nog even lekker gezwommen en om half vier waren we het zat en zijn verder gegaan. We hebben nog wel even gekeken om aan een eiland aan te leggen maar er was alleen plek voor een open stuk water en daar lig ik liever niet. Toen zijn we maar doorgegaan tot de Kuilaard daar hadden we een goede plaats.

Om negen uur gingen we. op weg naar Stavoren met schitterend weer,We dachten dat we er zo waren maar het 'werd toch nog half elf voor we geschut waren. Jammer de wind was Z.W. recht tegen. We zien wel. Na een paar windschiftingen en wat draai winden waren we toch nog zeilende om half 5 in Medemblik. Met wat improvisatie konden we weer in ons hoekje liggen. We hebben de ervaringen van onderweg de revue eens laten passeren en zijn tot de conclusie gekomen dat de jeugd onderweg over het algemeen erg meevalt in zijn gedragingen ten opzichte van ouderen. Wat

ons in Drente opgevallen is dat de honden die uitgelaten werden door de bazen met een schopje in de hand begeleid werden en het werd meteen opgeruimd. We hebben de televisie bijna niet aangehad, hielden ons het laatste uur wakker met dobbelen en een borreltje. Ook ik heb zelfs drie boeken uitgelezen.

We hebben van Medemblik naar Den Helder bijna alles gezeild. Na de boodschappen zijn we vlug vertrokken want het werd bloedheet hier in de haven. We konden wel zeilen maar daar was dan ook alles mee gezegd. Na de middag werd het beter, Om 3 uur waren we geschut in Den Oever. We hadden nog geen stroom mee. Ik heb nog even de motor aan gehad. In Den Helder liep alles mee en waren we nog om half zeven vast. Je houd het niet voor mogelijk zulk fantasties weer. De zee was zo mooi en vlak maar bij Den Helder werd het wel koeler, in de sluis was het 20 graden. Koos is erg verbrand zij kan absoluut niet meer in de zon dus moeten we wel naar huis. Ik kreeg het af en toe ook benauwd hoewel ik toch kleren aan had.

Het is een mooie vakantie geweest.

Anton

 

   

 

Vacantie 1986 naar Parijs met :

 

" Fantasie" A.G. v.d.Kreeke en J.v.d.Kreeke-de Dreu

"Boport" J.Bohlen en A.Bohlen-Portegies

 

 

Kolhorn - Den Helder - Honfleur - Rouaan - Parijs –Parijs- Oise – Aisne- Kanaal des Ardennes - Maas - Waal - Ysel - Kampen - Medemblik – Kolhorn

 

Tegen onze gewoonte vertrekken we pas na de middag op 30 Juni. Er is nog zo veel op te ruimen en aan boord te brengen. We varen nog geen uur en dan gaan we al zwemmen want het is zeer warm. Zo, dat frist lekker op. We zijn nu op weg naar Den Helder want daar ontmoetten we onze mede reizigers,Jan en Afra Bohlen,die waren vorig jaar mee. Vanaf het Amstelmeer konden we waarachtig nog zeilen tot aan Kooisluis.Om half zes waren we in de buitenhaven van Den Helder en kwamen Jan en Afra er ook al aan. Die waren's morgens uit Workum vertrokken. Er was bijna geen wind de volgende morgen, dus werd het een rustige tocht naar Ymuiden.Onderweg hebben we uitgebreid gefilmd en gefotografeerd want Jan en Afra wonen in Egmond en die wilden hun huis en de boot samen op de foto hebben en dat is gelukt. In Ymuiden wilden we niet door de sluis en zodoende meerden we af achter in vissers haven bij wat oude schepen die daar lagen.

 

Van Ymuiden ging het naar Stellendam wat ook geen moeilijkheden gaf daar er weer weinig wind was, maar we konden toch nog een stuk zeilen de oversteek bij Hoek van Holland gaf ook geen moeilijkheden. Omdat zo hard waaide en onweerde de andere morgen besloten we om in de middag naar Numansdorp te gaan, dat was recht voor de wind, dus een mooie zeiltocht. In Numansdorp wordt je altijd vriendelijk ontvangen en komen er dan ook graag. Het viel de andere dag wel tegen dat de wind gedraaid was naar het ZW.,we hadden nu tegenstroom en tegen wind, dat gaat daar wel op de motor. Voor Bruinisse konden we toch nog heel stuk zeilen maar door Zijpe ging het langzaam tegen stroom. Later werd het beter en konden we zeilen tot aan het Veerse meer.

 

In Kortgene meerden we af en ben ik gelijk gaan zwemmen. De andere dag regende het een beetje en zijn we dus daar maar blijven liggen en zijn maar op familie bezoek gegaan.

Tijdens de tocht over het Veerse meer zagen we weer alle bekende plaatsen waar we al geweest waren. Het zeilt hier wel mooi maar het is vrij smal. De eilanden zijn erg mooi om aan te leggen maar wij zijn door de sluis gegaan, het kanaal van Walcheren op. Hier konden we ook zeilen tot Middelburg. Dat is een erg mooie stad en vooral de binnenhaven is mooi gerestaureerd. Het provincie huis is helemaal iets bijzonders. We gaan de andere middag verder op weg naar Vlissingen. Het viel erg mee met de bruggen we waren er al in anderhalf uur doorheen. Omdat het mee zat zijn we doorgegaan naar Blankenberge.Maar dat viel tegen, een pittige wind tegen de stroom. Wij hebben maar gemotord, maar Jan heeft alles gezeild. Bij Zeebrugge vonden we het niet leuk meer zulke zeeën als daar stonden. We moesten in de Schelde monding nog goed uitkijken voor de scheepvaart want het was hier erg druk. Maar om 8 uur waren in Blankenberge en vonden zelfs nog een lege box in de zeer drukke haven. Ook Jan die later kwam vond nog een plaatsje. We besloten in geval een dag te blijven liggen na dit ruwe stuk.

 

Dinsdag 8 Juli; we hebben vanmorgen eerst maar een rondje gefietst dan valt het toch op dat het landschap al heel anders is dan Nederland terwijl je toch nog zo dicht bij huis bent. Blankenberge is ook iets bijzonders, alleen al dat je in een haven ligt midden tussen hoge flat gebouwen. Er is een enorme grote boulevard en de doorkijkjes in de straten vanaf de boulevard zijn erg mooi.

Gelukkig was de wind de andere dag noord en vertrokken we vroeg. De wind nam al meer af zodat we weer over een vlakke zee in Duinkerken aankwamen.

 

Het was dus een rustig tochtje van 30 mijl.Duinkerken is een erg onrustige haven en nog duur ook,fr 24.- voor een nacht. Hier kregen we ook voor het eerst de douane aan boord. Een man en twee vrouwen die erg gevleid waren toen we ze filmden.Het was een moeilijke beslissing de andere morgen want de wind was weer tegen maar nu zijn we toch maar blijven liggen. Ik ben er eigenlijk goed zat van steeds maar tegenwind of geen wind, het moet wel veranderen anders ga ik terug.

Maar de volgende morgen, hoera, weer een noorden wind, al regent het wel een beetje. Volgens afspraak roep ik Afra en Jan om 7 uur en om 8 uur varen we weer op weg naar Boulogne. De wind was echter al spoedig op en we moeten weer de motor starten. Na Cap Grisnez kwam er weer wind en met alles uitgeboomd over een vlak zeetje ging het prachtig. In Boulogne was het nog steeds het oude liedje, rommelig.We lagen met een heleboel schepen tegen elkaar aan en met laag water weer te stinken. Enfin,voor èën nacht gaat dat nog wel.Het was de andere morgen een hele toestand want om 6 uur gingen de eerste schepen al weg en die lagen juist vooraan. Na een kleine rust pauze gingen wij ook maar en waren we toch nog volgens planning om 8 uur weg. We konden weer zeilen maar helaas herhaalde zich hetzelfde als de dag ervoor, rond de middag geen wind. Vijf uur op de motor en toen nog weer een paar uur zeilen. In Dieppe was het helemaal wat daar zwaaide een hele rij schepen die naast elkaar lagen langzaam heen en weer.Na een onrustige nacht gingen we toch maar weer al hadden we nu ook tegen wind. Wij zijn direct op de motor gegaan, ik zag het niet zitten om te zeilen. Gelukkig waren we al om half twee in Fecamp want het werd nog mistig oók. Jan heeft gezeild maar was dan ook veel later binnen.

 

Fecamp is een echt goede haven met zeer goed toezicht en je wordt er zelfs een plaats aangewezen. Het werd nu een hele mooie avond. Een dag zouden we blijven liggen, maar de andere dag konden we niet weg vanwege de mist.'s Avonds Was er een groot vuurwerk en dat kon je nog net zien door de mist. Volgende morgen, hetzelfde.Toen ik naar de wereldomroep luisterde hoorde ik dat Jan en Afra, onze mede reizigers, opgeroepen werden,wegens het overlijden van een familielid. Zij besloten om te blijven liggen en naar Nederland te gaan met de trein.Omdat ze toch niet van plan waren om met ons mee te gaan naar Parijs vonden ze het redelijk dat wij verder gingen. De andere morgen toen de mist wat opgetrokken was namen we afscheid. Er was weinig wind dus maar weer de motor aan. Na een paar uur wordt het ineens zo mistig dat we helemaal niets meer zien. We zijn echter nag ruim twee uur varen van de Seine monding en hopen dat het dan wat opgetrokken is. Dat is ook inderdaad zomaar het zicht is toch zo slecht dat we de eerste bakens bijna niet konden vinden.We kwamen uiteindelijk aan de verkeerde kant van de vaargeul en dijk terecht.Toen hoorden we de schepen maar moesten we terug en toen vonden we een baken. Dat allemaal was niet zo leuk maar we vonden het toch weer. We waren zelfs een uur te vroeg in Honfleur want de sluis gaat pas een uur voor hoog water open.

 

Donderdag 17 Juli.Honfleur is echt iets apparts.Je kunt het het beste vergelijken met Volendam,de aanlegplaats is midden in de stad en er loopt een gestadige stroom van toeristen voorbij.Je moet bij een muurtje opklimmen om op de kade te komen. We hebben eerst maar eens inkopen gedaan, en dat is wel leuk bij een supermarkt kan je wel een wagentje krijgen maar dat moet je wel van slot doen met een tien frank stuk. Als je dan terug komt doe je het weer op slot en krijg je je tien frank terug. Heel veel hotels maar vooral eetgelegenheden zijn er.Kleine straatjes lopen langs de berg omhoog, erg steil en smal.Er is een kerk die is helemaal van hout gebouwd door vaklui die vroeger aan schepen timmerden. We zijn hier maar een dag gebleven. We zijn nu weer helemaal op ons zelf aangewezen want er zijn geen Nederlanders meer.

We zijn om 6 uur wakker de andere morgen en om half zeven besluiten we ineens om toch maar weg te gaan.We kunnen om tien over zeven nog door de sluis. De lange tocht naar Rouaan is begonnen, nergens een fatsoenlijke aanlegplaats, minstens twaalf uur aan èèn stuk door varen.


 

Ook beginnen we nu aaneen nieuw soort vacantie zo door binnenland. Nou,het begon goed met een schitterende tocht over Seine.Prachtige bossen en mooie steden langs de kant. In de dorpen veel huizen met vakwerkstijl.we hadden de stroom nog lang mee en tegenstroom viel later mee.Wat zijn er een enorme bochten in rivier dan heb je voor de wind en later weer tegen.Er was zoveel zien langs de' kant dat de uren omvlogen. Oude kasteelen op onmogeke plaatsen gebouwd,je houd het niet voor mogelijk hoe ze dat vroeger voor elkaar kregen. In de Seine zijn veel eilanden maar de vaarrichting is met pijlen goed aangegeven.we waren 's avond moe alleen van het in de rondte te kijken. In Rouaan moesten we nog even zoeken naar de juiste haven want voor het bord van die haven lag precies een baggermolen. een heel oud en wrakkig steigertje meerden we af na twaalf en een half uur varen. Hier moesten,de mast strijken.

De andere morgen nadat de mast is gestreken gaan we verder.We hebben alles goed vastgezet en de mast naar voren geschoven.Nu volgt prachtig stuk natuur, het lijkt de Biesbos wel van vroeger tijden ook hier is een paar meter tijverschil. De bomen staan hier het lijkt wel op hoge poten,de wortels die je ziet. Modderbanken en zandstranden wisselen elkaar af en prachtig beboste eilanden glijden langs ons heen. Tegen de berg hellingen zie je de dorpen of ze er tegenaan zijn geplakt.Kasteelen en kloosters zie je op de vreemdste plaatsen hoe hebben ze het voor elkaar gekregen.Na een wat saaier stuk krijgen we eerste sluis en dat was een ervaring appart.Je ziet niemand en ineens gaan de deuren open en je vaart naar binnen.Maar pas op, maak snel vast want de enorme sluis stroomt heel hard vol. De deuren gaan weer open en je vaart weg en we hebben echt niemand gezien. We zijn ongeveer 150 KM. landinwaarts. In een klein dorpje stoppen we tegen walletje, alles is hier van beton dus uitkijken

 

Het is 4 uur en vinden het genoeg vandaag.We liggen achter een mooi eiland en verder is hier helemaal niets,af en toe een speedboot.Als er op de kaart staat dat er een jachthaven is kun je er alleen met een speedboot in maar wij niet.Af en toe is het wel zoeken. Volgens de kaart moest in ST.Louis een jachthaven zijn maar dan wel naar Franse begrippen steigers zijn gebouwd op olievaten en daar is een frame opgelast daar weer in zijn grote beton tegels gelegd. Die wippen bij elke stap op,dus uitkijken dat je niet valt.We werden echter vriendelijk ontvangen en de prijs was maar 8 frank,maar dat was voor twee nachten zeiden ze. Douche of WC hadden ze zeker vergeten want die waren er niet we konden wel water krijgen ,hebben de was gedaan en de voorraad aangevuld.

 

Dinsdag 22 Juli.we vertrekken uit St. Louis om 8 uur. Het nog 80 KM. naar Parijs.We besluiten om het op 1 dag te doen als het meezit met de sluizen want we krijgen er nog twee. Je moet wel haast herhaling vallen want het blijft een prachtige tocht nu met wel drukte langs de kant,want hoe dichter we bij Parijs komen hoe vacantie woningen op de eilanden in de rivier.

Je ziet heel eenvoudige optrekjes en dan weer zeer luxe woningen! grote grasvelden,maar allemaal met uitzicht op de rivier. Velen hebben ook een eigen steiger met een speedboot.We varen nu door de voorsteden van Parijs en er zijn erg veel bruggen maar nog steeds weinig verkeer op het water.De eerste hoge flats komen in zicht en dan eindelijk de Eifeltoren,wat voor ons toch wel het laatste baken is. Nu varen we onder de vele beroemde bruggen door die in veel boeken beschreven worden. Mooie beelden versieren het geheel. Al varende door Parijs zoeken we naar een jachthaven die er wel zijn moet zijn maar die we niet vinden. Dan varen we toch maar weer terug waar we een stel Nederlanders hebben zien liggen en meren daar ook maar af aan een walletje. Na geinformeerd te hebben bleek dat we daar goed konden liggen,en het was maar een kwartier lopen naar de Eifeltoren en tien minuten naar de ondergrondse. Het ligt hier nog rustig ook en dat midden in de stad. We treffen het bijzonder met het weer het is nog steeds zonnig en nog warm ook. Ook aan varen op de motor word je aan gewoon.


 

De andere dag hebben we eerst maar eens een privè rondvaart door Parijs gemaakt, je komt dan langs alle beroemde gebouwen en kerken en vaart onder heel mooie bruggen door waaronder je weer clossards ziet liggen slapen want wij varen alom tien uur en dat is bepaald nog vroeg voor hun. Omdat het nog zo vroeg is varen er ook nog geen rondvaart boten en die zijn er hier zat, waaronder heel grote.'s Avonds kun je er nog eten aan boord en als het donker wordt hebben ze een grote rij schijnwerpers op zodat alles langs de kant verlicht is. Soms komt er om twaalf uur 's nachts nog èèn langs en dan kun je op bed de krant wel lezen.Natuurlijk bezoeken we de Eifeltoren en omdat het zo helder is kunnen we heel Parijs overzien. Een ritje met de ondergrondse moest ik ook aan meedoen maar omdat ik niet zo van de stad houd bleef dat beperkt tot èèn keer. In een zeer grote supermarkt tegenover onze ligplaats doen we boodschappen.'s Avonds hebben we nog koffie gedronken bij de buren en geinformeerd. Naar de mooiste weg terug want zij waren hier al verscheidene malen geweest. Zij raden ons aan via de Oise, Aisne en Kanaal des Ardennes de naar de Maas te gaan. Dat besluiten we dus te doen want we vinden het na deze paar dagen hier wel genoeg.

Op Vrijdag 25 Juli vertrokken we weer uit Parijs, de Seine terug en later de Oise op,een heel wat smallere rivier. Jachthavens zijn hier helemaal niet dus je moet maar zien dat je ergens afmeert voor de nacht en na zeven uur gaan de sluizen niet meer dus je ligt 's nachts altijd rustig. Je gaat nu de afstand niet meer bepalen die je vaart per dag maar hoeveel sluizen krijg ik vandaag, maar dat wordt ook weer gewoon. We varen nu door een prachtig landschap waar je tegen glooiende hellingen opkijkt ,soms is het net een parklandschap. Een enkel stuk is minder, dan staan er oude vervallen fabrieken verroest langs de kant en je begrijpt niet waarom ze die boel niet opruimen. Nu we hoger komen verandert het uitzicht weer, we zien nu mooie glooiende tarwe velden met af en toe een dorp. Als het dan ook een uur of vier is zijn we zo moe van het door de rondte kijken dat we meestal stoppen. Het is af en toe zo warm dat we 's middags een paar uur onder de bomen blijven liggen. In de kajuit is het meestal zo een 32 graden en het hoogste was 38 graden.

 

De sluizen zijn zo klein dat er net 1 schip in kan, en ze worden alleen met de hand bediend. Bij iedere sluis woont een sluiswachter en meestal is het zo dat je er meteen in kunt varen. Een enkele keer gebeurt het dat je op de middag de sluis wachter moet gaan wekken want hij slaapt dan zo vast dat hij geen enkel sein hoort. Sommigen hebben er een klein paradijsje van gemaakt en bij andere is het gewoon een rotzooi. We ­zwemmen bijna iedere dag en anders douchen we met de douche die we aan boord hebben. We zijn wel een beetje in spanning want we naderen een serie automatische sluizen en weten niet precies hoe dat gaat.'s Morgens starten we voor een trap van 27 automatische sluizen. Gelukkig maken voor de eerste sluis drie Nederlandse jachten los en daar kunnen

we net nog bij. Heel aardige mensen want ze zeiden meteen gaan jullie maar in het midden varen, dus hoefden we niets te doen. Er waren een paar jongens bij en die verrichtten alle handelingen. Het was wel een vermoeiende dag met een trap van die sluizen over maar 9 KM. We zijn nu 80 meter gestegen, maar het is minder vermoeiend dan een dag op zee varen met een flinke wind.We hebben ook twee tunnels gehad, èèn van 350 meter en èèn van 650 meter maar ook dat viel mee. Het was een heel eenzaam stuk wat we nu gevaren hebben.

Op Vrijdag 1 Aug zijn we op de Maas en dat lijkt nu een heel breed water als je die smalle kanaaltjes gewend bent. In Charleville meren we af op de eerste de beste plaats,we zijn er zat van, we zijn nu in de Franse Ardennen.Het uitzicht wordt weer ruwer en er zijn weer bergen waar je tegenaan kijkt. O ja, het is wel leuk als je brood moet halen en je weet niet waar de bakker is, dan loop je gewoon de stokbroden tegemoet, dan kom je vanzelf bij een bakkers winkel. Velen lopen in de morgen met een stokbrood onder hun arm. Na twee sluizen zijn we gelijk met drie Belgen,en we hebben vandaag 14 sluizen. Ja, op de Maas zijn er ook genoeg, je moet er wel wat voor over hebben, maar het is altijd beter dan met slecht weer in de Duitse bocht.

 

Vier Aug. passeren we de Belgische grens en kunnen weer goedkope diesel tanken, het scheelt 70 cent per liter ,in Frankrijk was het zeer duur. Dat stempeltje halen bij de sluismeester begint me wel aardig keel uit te hangen, het is dat de natuur zo mooi is anders ging ik nooit meer naar België. De tocht naar Dinant is zeer mooi. In Dinant blijven we een dag liggen en daar komt waarachtig iemand om geld voor ligplaats. Dinant is erg toeristich maar voor een dag is het wel leuk er te blijven.We hebben er een grot bezichtigd en ik heb de boot schoon gemaakt, dat was wel nodig na al die sluizen.

De auto's rijden hier vlak langs de boot dus is het nog al rumoerig dat zijn we niet meer gewend. De tocht naar Namen is gewoon schittérend. Hoge bergen waar de klimmers tegenaan geplakt lijken. Het is bochtig met steeds weer andere gezichten en als je achterom kijkt ziet het weer anders omdat dan het licht weer anders valt.

Wij treffen het wel heel erg goed met dit zonnige weer, maar ik zou toch niet in bergen willen wonen. Vandaag is de plà nning om door te varen naar Hoey. Na 5 sluizen krijgen we nu een tussenruimte van 15 KM voor dat weer een sluis komt. Dan is het wat meer de moeite en stuurt het ontspannender.Je valt eigenlijk steeds in herhaling maar de natuur blijft hier ook zo mooi..We zitten steeds achterop te sturen en hebben dan een grote stroo hoed op tegen de zon.

We hebben afgemeerd bij een brug en zijn gelijk maar gaan zwemmen het water is hier nog mooi helder. De avond is weer zo mooi dat we buiten gezeten hebben tot bedtijd.

 

Donderdag 7 Aug.We willen vandaag in Maastricht komen. Het bleek dat de tweede sluis kapot was en moesten we twee en een half wachten. We kwamen nog voorbij een grote centrale en die vulde het hele dal met rook, je zal hier een week een pension geboekt hebben.

Luik is een hele grote fabrieksstad. Langs de kant van de Maas is al steen glooiing, je kunt hier dan ook nergens aanleggen. Er zijn wel veel bruggen maar niet zulke mooie als in Parijs. Na Luik gaat de tocht verder door het Albert kanaal tot aan de sluis voor de grens.Het beliefde de sluiswachter de sluis niet te draaien voor drie jachten en moesten we maar met de grote schepen mee en dat duurde dus drie uur voor er een plaatsje voor ons was, en toen was het nog uitkijken want viel een stortvloed van water achter ons neer. Wat een verademing toen bij we bij de Nederlandse douane weer eens behoorlijk ontvangen werden.Oja,de sluis die we nu net gehad hebben had een verval van 10 meter maar je kon gewoon aan de bolders vast maken want die lopen mee naar beneden. Na nog een uurtje varen waren we in Maastricht en konden midden in de stad aan een kademuur die wel bescherming gaf tegen golfslag van voorbij varende schepen, afmeren, Het was een zeer vermoeiende dag van 8 uur tot 8uur, maar niet van het varen maar van ergernis van het wachten, totaal 5 uren. We keken ons ogen uit aan weelde die hier uitgestald ligt in de etalages van de winkels.Koos vergat zelfs om boodschappen te kopen die ze toch echt nodig had,en dat gebeurt niet gauw. We maken er de volgende dag maar een rustige van, je bent nu wel in Nederland maar nog lang niet thuis.

 

We gaan verder over het Juliana kanaal dat vrij eentonig is. Maar een genot die sluizen hier,je meld je over de mariofoon en krijgt netjes een plaats aangewezen.We meren af in Kessel in een heerlijk beschut haventje tussen de bomen met zeer vriendelijke mensen Het rivieren landschap vinden we hier ook weer mooi,vooral dat vlakke land. We varen nu weer over de Maas en door het Maas-Waal kanaal naar Nijmegen. Het is een lange en warme tocht en we beginnen nu ook al aan huis te denken. Het is dan ook al laat als we voor de brug in Nijmegen afmeren. Er is hier erg veel scheepvaart en veel auto verkeer op de brug maar voor èèn nacht kan dat wel. Na de nog nodige boodschappen gedaan te hebben vertrekken we weer en nu voor een moeilijk stuk met veel tegenstroom tot aan de Ysel kop.

 

Maar eenmaal op de Ysel vliegen met de stroom mee en we beeindigen de dag al vroeg om 4 uur Giesbeek.We zwemmen hier weer meteen, het is warm.

Om 8 uur 30 varen weer ,met in ons achterhoofd om de Ysel in een dag te varen tot Kampen, dat lukt en daar stoppen we.

Als we de haven in varen worden we al meteen aangeroepen door Hillenius die hier ook was. Dat was een weerzien, erg leuk. De andere dag hebben we eerst de mast overeind gezet en zijn 's middags zeilende naar Urk gegaan. Verder konden we niet komen. De volgende dag naar Medemblik en 15 Aug. waren we weer thuis.We hebben geen enkele pech gehad en slechts twee kleine krasjes ondanks alle sluizen en met de gewone stootwillen.Wij beiden hebben erg genoten van deze voor ons ook zo

bijzondere reis.

Het andere stel dat in Fecamp bleef liggen is daarvandaan naar Boulogne en toen naar Ramsgate in Engeland gegaan. Ze troffen het niet erg met het weer veel harde wind. Uit Engeland zijn ze naar de Belgische kust gegaan en vandaar bij Vlissingen weer binnendoor.

 

 

A.G.v.d.Kreeke J.v.d.Kreeke-de Dreu

 

Verdere gegevens;

1056 mijl

35 zeil uren

216 motor uren

f296.- havengeld ongeveer 400 liter diesel 140 sluizen. ........

 
 

 

Stranding
Stranding met een Lm27 in 1983

Hoe komt het tot een stranding bij mooi weer?

We waren de eerste keer op weg naar Denemarken en waren de dag er voor van Delfzijl tot Borkum gekomen. Toen stormde het een dag en moesten we blijven liggen. We durfden echter niet over het Wad naar Nordeney, dus kozen we voor de lange route buitenom over zee. Het was prachtig weer, een windje wat net goed was om te zeilen, en zodoende waren we al vrij vroeg ter hoogte van Nordeney. Het ging zo mooi, dan maar tot Langeroog, maar nee dat was nog niet mooi genoeg, toen wilden we bij Wangeroog naar binnen. Er zitten daar wel een paar ondiepten maar we dachten daar wel overheen te kunnen omdat er volgens de kaart toch 80 cm. water bleef staan en het was nog twee uur voor laag water. We zagen de tonnen wel liggen maar ik dacht dat ik nog wel een stukje af kon snijden naar de haven maar we liepen wel vast.


Na van de eerste schrik bekomen te zijn en de situatie verkend te hebben leek het toch nog wel mee te vallen. We moeten wachten tot het water weer op komt. We hebben nog geen warm eten gehad en Koos gaat koken terwijl ik de Wadsteunen ga plaatsen zodat we niet omvallen. Wat een geluk dat ik die gemaakt heb!!
Om negen uur zitten we te eten, dat hebben we dan maar gehad. Na het eten blijkt het water zo ver gezakt te zijn dat we wel naar Spiekeroog toe kunnen lopen zonder natte voeten te krijgen. Nu wordt het wachten tot het water weer op komt. Vol spanning kijken we toe als het eerste begin van de vloed te zien is. Nu gaat het vrij snel en we hopen nog steeds bij licht naar de haven te kunnen varen.Om elf uur voelen we de boot bewegen en begint te bonzen op de grond, maar het is nu ook donker en we weten dat we de haven nu wel kunnen vergeten.
Nu haal ik de stutten er onder uit en om kwart over elf starten we de motor. Nu moet het anker er nog uit maar dat zit onmenselijk vast. Het lukt me om elke keer als er een golf is de lijn steeds iets in te korten en vlug vast te zetten. Na een kwartier martelen is het er uit. Het is nu aarde donker, alleen de vuurtoren van Wangeroog zien we vrij dichtbij.
Daar kunnen we niet naar toe, dus koers N.W.. Intussen zijn er grote vloedgolven en elke keer worden we op de grond gesmeten met een geweldige dreun. De motor blijft lopen en we houden koers. Gelukkig had ik de tent dicht gedaan want we kregen nu ook nog golven die soms dwars over ons heen sloegen. Het was een lawaai van jewelste. We werden door die vloedgolven steeds in de richting van het strand geslagen en maar dreunen op de grond. Toch bleken we te vorderen en omdat het water ook nog meer opkwam raakten we toch na een half uur vrij van de grond. We zijn toen nog maar een uur lang zee in gevaren om goed vrij te komen, ik wist nu niet meer waar ik was. Toen hebben we maar geankerd, gekeken of er wat stuk was, gelukkig niets, en zijn na wat bekomen te zijn van de schrik maar naar bed gegaan. Slapen kwam wel niet veel van maar slaap je niet dan rust je toch.
Om 4 uur werd het licht en konden we zien dat we een heel eind in zee recht voor Wangeroog lagen. Na koers uitgezet te hebben halen we het anker op en gaan varen. Om zeven uur hebben we een goed baken gevonden en gaan om beurten slapen. Om 1 uur zijn we in Cuxhaven en maken vast, eten we, en onmiddellijk daarna slapen we weer. We waren oververmoeid van alle spanning. We hadden daarna toch een mooie vakantie in Denemarken

Anton

 

 

 

Met de LM 27 naar de Kanaal eilanden 1981

 

Op 15 Juni vertrekken we en omdat de weerberichten zo slecht zijn hebben we de mast gestreken en gaan binnendoor via Alkmaar en Purmerend. De eerste dag komen we tot Buiksloot. De volgende dag vertrekken we om 8 uur en zijn om negen uur al door de Willemsluizen in Amsterdam. Nu gaat het via het Y naar het Amsterdam Rijn kanaal. We willen het zo vlug mogelijk doen om binnen 3 weken op Jersey te zijn. Op het Amsterdam Rijn kanaal komen we 62 grote vrachtschepen tegen en die geven nog al wat deining. In de sluis bij Vreeswijk hebben we nog een ongelukje omdat ik niet aan de mast dacht die achteruit stak raakte ik die sluiswand en brak het toplicht af, maar het bleef hangen aan de draden. In de haven van Vreeswijk kon ik het maken en hebben we de mast overeind gezet. Na de koffie zijn we toen nog tot Schoonhoven gegaan. We varen meestal de Lek omdat we die zo mooi vinden, maar nu was er veel vrachtvaart. De andere morgen waait het hard en regent het maar om half negen varen we weer ondanks tegenwind zodat we niet kunnen zeilen. Na de brug in Dordrecht kunnen we zeilen, maar op het Hollandsdiep wordt het weer zo slecht dat we maar besluiten om in Numansdorp te blijven, daar zijn we dan al om drie uur.

Koos aan het roer

Als we de andere morgen verder gaan is het goed weer en om negen uur zijn we al door de Volkerak sluis. Nu hebben we wel een goede wind maar het tij tegen. Het voordeel van het lage water is dat we beschutting hebben van de zandbanken. Voor de Zeelandbrug horen we het weerbericht en besluiten via het Veerse meer naar Vlissingen te gaan. Na een familie bezoek in Kortgene meren we om negen uur af aan de Arneplaat dicht bij Veere.

 

De andere morgen gaat het vlot door net kanaal van Walcheren en om 11 uur 30 zijn we al op zee. Nu is er echter helemaal geen wind en hebben we het springtij ook nog tegen. Toch gaan we met dit mooie weer verder, dan maar op de motor. Lekker rustig om aan te gewennen op zee. De meeste moeite hebben we voor Zeebrugge, er staat een slechte zee en veel stroom hoewel we er toch ver vandaan bleven. Om half vijf zijn we in Blankenberge waar het nog niet erg vol is in de nieuwe jachthaven. In de avond zijn we de stad nog even doorgelopen en over de boulevard met zijn gokpaleizen. Fanatiek wordt er aan de gokkasten getrokken.

20 Juni : Het weerbericht voorspeld somber weer met weinig wind. Voorlopig besluiten we om naar Duinkerken te gaan, maar beiden hebben we toch wel de gedachte om maar gelijk naar Dover te gaan. Als dan ook om half elf de wind gunstig wordt , veranderen we de koers naar Engeland. Het wordt een rustige tocht. De automaat gaat aan en ’s middags hebben we eten gekookt, gegeten en een middagslaapje gedaan. Vijf uur hebben we gezeild maar de snelheid zakte onder de vier mijl, en we hadden gezegd dat we dan de motor aan zouden doen. De verkeerszones gaven geen enkel probleem en toen we voor de haven van Dover kwamen, gingen de twee ballen verticaal zodat we gelijk naar binnen konden varen. Om negen uur lagen we voor anker en we wisten dat we een schommel nacht zouden krijgen. Alleen met hoog water en dat was om 4 uur ’s nachts konden we in het dok en daar hadden we niets aan. Nou het was een schommel nacht, en daarom gingen we de andere morgen om 7 uur al weer verder.

Nu hadden we mooi weer, voor de wind en het tij mee. De kust is erg mooi, het ging snel en spoedig kregen we Dungeness in zicht. Het ging wel hard waaien zodat er een rif in het zeil moest. Voorbij Dungeness hadden we hoge wal en later luwde de wind weer zodat het rif er weer uit kon. Nu ging het weer zo langzaam dat we maar een tijdje zijn gaan vissen. Toen we twee mooie makrelen hadden was het etenstijd. De vis was heerlijk, alles kon je doen, de automaat stuurde. Voor Beachy Head moest de motor ener toch weer bij en zodoende waren we om half zes in New Haven. De havenmeester kwam ons al tegemoet in zijn speedboot en wijst je meteen en plaats aan.

Dan pakt hij zijn boek en schrik jij je rot als hij de prijs voor 1 nacht 37.50 noemt. Natuurlijk blijven we hier niet, en na inkopen gedaan te hebben de andere morgen willen we om 9 uur weg maar dat lukt niet. Er zat er al één vast, en nadat we geprobeerd hebben die los te trekken, varen we zelf ook vast.Om elf uur konden we pas loskomen uit de modder. Met heerlijk weer zeilen we voor de wind langs de kust. Alles krijtrotsen en bovenop weilanden en bossen. We gaan naar Littlehampton, dat ligt aan een rivier, daar moeten we om zes uur binnen zijn, dan hebben we nog stroom mee. Om 3 uur moest de motor weer helpen en om 5 uur varen we de rivier op. Een man helpt ons met afmeren, want dat kunnen we niet.. Langs een paal loopt een staalkabel naar beneden en daar glijd een ring langs die aan een touwtje hangt. Die ring haalde de man naar boven en daar kon je aan vast maken, je kreeg ook nog een grote rijplank en nu kon je 6 meter op en neer gaan. Het is een heel leuk stadje, in het station denk je dat de tijd heeft stilgestaan, alles is van hout. Er worden nog kaartjes verkocht en geknipt zoals wij ons herinneren van voor de oorlog. De telefoon cellen bij het postkantoor zij toegankelijk met klapdeurtjes zoals in een saloon in een cowboy film. Toen we weer bij de boot kwamen waren we al een heel eind gezakt en was het een hele klimpartij om weer aan boord te komen.

Kasteel Jersey

Kasteel in Jersey

23 Juni ;

Hoe is het mogelijk dat de zee zo spiegelglad kan zijn. Prachtige wolkenluchten waren het toen we om half acht vertrokken. Geen zucht wind dus weer de motor aan en al vrij vlug zagen we het grote baken voor de Solent, Nab Tower. Veel grote schepen kwamen we hier tegen. Om twee uur zijn we achter een bosrand voor anker gegaan om te wachten tot de sterke stroom over was. Toen om 4 uur het tij veranderd was, kwam er ook wind en zodoende kwamen we om 6 uur zeilende in Yarmouth, een haven aan de westpunt van het eiland Weight. De havenmeester maakt ons vast aan palen en we kunnen niet aan de wal. Hij gaat een borrel drinken bij Engelsen, nog één en nog één enz. enz. Na een uur springt hij in zijn boot en we hebben Charly nooit meer gezien. Om 6 uur de volgende morgen staan we op en we horen het al regenen. De weerberichten waren goed, de barometer stond ook best, maar die bleef goed staan want later bleek dat die stuk was. Toch zijn we half zeven weggegaan, er was wel wat wind maar de motor moest er toch bij. En daar gingen we met een rotgang, er stond een felle stroom daar. Na een half uur waren we al bij de Needless, dat zijn de beruchte rotsen in zee. De wind was noord en liet het weer helemaal afweten, en er stond een vervelende deining. We waren helemaal alleen en we hebben de automaat aangezet. Nu regende het dat het goot, maar wij zaten lekker droog. We zijn maar gaan lezen om de tijd om te brengen. Om elf uur werd het eindelijk droog. Na de middag zagen we eindelijk een boot in de verte aankomen recht op onze koers. Het bleek een ferry boot te zijn. Om 5 uur zagen we ineens de bergen aan de horizon opduiken, en om 6 uur varen we de haven van Cherbourgh binnen, mooi op tijd. Cherbourgh is een hele grote haven, zo groot als het hele Amstelmeer denk ik. De jachthaven is nieuw, met een aparte steiger en boxen waar je in kunt gaan liggen als je aankomt. Nu is het weer veranderd, het waait hard, regenbuien en koud. We wachten net als iedereen. Een paar dagen later wordt het weer beter, en 28 Juni gaan we op weg naar het eerste kanaal eiland Geursey. Bij kaap Hage raken we toch nog in stroomrafelingen, overfalls staat er op de kaart, het leek wel een ketel kokend water alleen dan in het groot, het borrelt en draait en stroomt links en rechts, omhoog en omlaag, maar met de motor zijn we er in een half uur doorheen. Je ziet al gauw de bergen in de verte, maar ervoor liggen veel rotsen. Door de stroom wordt je nogal weggezet en meegenomen zodat we toch nog twee uur eerder op Guernssey zijn dan we gedacht hadden. Een grote voorhaven, maar de jachthaven kan men pas twee uur voor hoog water in. We zijn een paar dagen op dit schitterende eiland gebleven, en hebben verschillende bus tochten gemaakt en zodoende heel wat van het eiland en zijn kust met prachtige baaien gezien.

 

Donderdag 2 Juli;

 

Het is al net als in Nederland, een stelletje fuifnummers liep tot half drie over onze boot heen en weer. Om half tien vertrekken we richting Jersey. Rustig zeilende voorbij Shark, een rotsig eiland, zagen we al spoedig Jersey liggen, maar wat duurt het dan toch lang voor die bergen dichterbij komen. Bij het eiland aangekomen viel de wind ook nog weg, zodat we met de stroom rustig langs de kust dreven. Alles is goed bebakend, want er liggen weer rotsen in zee. We hebben een prachtig uitzicht op de kust met vele grote en kleine baaien, zand stranden, bomen, huizen en hotels tot vlak aan zee. Om half zes zijn we in de haven van st. Helleir, niet zo groot en druk als de vorige, maar wel veel verder van de stad. Nu gaat het motregenen en het is koud. In een paar dagen hebben we het eiland verkend. De langste rit met de bus duurt een half uur, en hij stopt nog veel ook. Ook hier prachtige baaien, en bij laag water grote zandstranden. Op andere plaatsen lijkt de kust bij laag water op een maanlandschap, zoveel messcherpe rotsen liggen er in zee. We zien te veel om alles op te noemen

Anton smeert brood

Op 6 Juli zeilen we met prachtig weer terug naar Guernsey. We komen te laat en moeten 6 uur wachten voor we in de jachthaven kunnen, maar velen wachten met ons. De andere morgen doen we inkopen en gaan dan op weg naar Alderney, het volgende kanaal eiland. Om tien uur vertrekken we en er is weer geen wind, wel een lange hoge deining. Het is zo helder dat we het eiland zo kunnen zien liggen. Omdat er zo weinig wind was wagen we het maar om door The Swinge te gaan, nou dat hebben we geweten, wat is dat een vreselijk water. Je valt soms gewoon naar beneden, met de motor vol aan zijn we er in een kwartier doorheen en weer in vlak water. Dat nooit weer !!

In de haven moet je op een ankerboei liggen en nu draaide de wind naar het noord Oosten zodat het wel erg schommelen werd. Met de bijboot zijn we nog naar de wal geweest maar er viel niet veel te beleven. Ondanks alle stromingen, tij verschillen en stroom rafelingen is het tot nu toe alles meegevallen. We beginnen nu toch weer aan huis te denken.

Woensdag 8 Juli;

Nu gaan we echt op weg naar huis. Om 10 uur vertrekken we met Oostelijke wind, prachtig zeilweer, blauwe zee en een blauwe lucht. Na twee uur liet de wind ons voor de zoveelste keer in de steek en moest de motor toch weer aan, want we gaan niet liggen drijven. Om 4 uur varen we weer in de haven van Cherbourgh en zijn de eerste 25 mijl op weg naar huis afgelegd. Het is warm weer en een prachtige zomeravond. Na middernacht onweert het steeds in de verte, maar het komt niet over. Als dan ook de morgen nog wat dreigend is gaan we toch verder. Half acht is het vertrekken, maar nu komt het onweer wel over, maar natuurlijk zijn we dan net een uur op zee. Lichtflits op lichtflits, en een rollende donder. Verschrikkelijk hard regenen, geen zich, maar er komt geen wind uit. Wij blijven droog ( wat een schip) en varen rustig op de motor verder. Twee uur duurde het onweer. Kaap Barfleur ronden we zonder er ooit iets van gezien te hebben. Na 10 uur gevaren te hebben wilden we toch wel eens zien of we het haventje van Fort en Bassin konden vinden en verlegden nu de koers pal zuid. De wind was intussen west geworden en na een uur zagen we de kust. We kwamen ongeveer twee mijl ten zuiden van de haven uit, maar konden er toch niet in omdat het laag water was. Dan maar de volgende haven 20 mijl verder. We waren om half tien in Quistreham. Na een rustige nacht begonnen de vissersboten om vijf uur uit te varen, maar we hadden er weinig erg in want we zijn nu al zoveel gewend. Nog wat inkopen gedaan en om 1 uur zeilen we weer lekker vlak langs de kust, alle stranden waar we vrij dicht langs zeilden waren leeg. Een mooie maar af en toe wel ruige kust. We gaan nu de Seine baai in naar Honfleur, wat plotseling voor ons opduikt. We troffen het dat we zo de haven in konden na enige moeilijkheden met een baggermolen die daar lag. Na een brug en een sluisdeur zijn we ineens in een heel oud stadje en vinden waarachtig een lege box. Er voor is een gammele steiger en met een trapje kan je op de kade komen. Het lijkt Volendam wel, een geregelde stroom toeristen trekt voorbij.

Vele bezienswaardige oudheden en erg veel eethuisjes zijn er. De meeste schilders exposeren hier in galeries. Het lijkt wel iets op het decor van de Onedin lijn, een televisie stuk alleen kapitein Bains ontbreekt. De verkeer agenten maken er een show van, ze fluiten als gekken auto’s met vrouwen laten ze stoppen en toch lacht iedereen er om. Dat is plezierig om naar te kijken. In de eethuisjes zijn de tafeltjes zo klein dat je maar net kunt zitten. Een bak mosselen, wat stokbrood en een glas wijn en de maaltijd is klaar. De dagen vliegen om hier, al wordt het wel vervelend met al die rotjes die ze afsteken op de nadering van 14 Juli, de nationale feestdag.

Maandag 13 Juli;

Het is een ware uittocht vanmorgen, met wel 20 boten vertrekken we. Wat viel dat tegen toen we buiten kwamen, er stond een harde wind tegen hoge golven. Het werd een paar uur er flink tegenaan en toen we voorbij Le Havre waren kregen we een bakstag wind en ging het prima. Hoge steile rotsen aan de kust het lijkt wel Engeland maar met veel hotels. Na een voorspoedige tocht zijn we om 7 uur in Fecamp, een mooie haven waar je altijd uit en in kan. De volgende dag is het prachtig weer en over de boulevard wandelen veel mensen die een vrije dag hebben in verband met de nationale feestdag. Het strand bestaat in hoofdzaak uit grote ronde stenen, maar de zee ziet heel mooi blauw. ’s Avonds hebben we genoten van een enorm vuurwerk dat met geweldige knallen recht tegenover ons voor de berghelling werd afgeschoten. De andere dag gaan we om 9 uur verder, het is nu een vieze motregen en weinig zicht. We hebben wel voor de wind al is het niet veel, maar om twaalf uur gaat de wind doorzetten en wordt het ook helder. Nu gaat het met de fokkeloet erin mooi, de kust lijkt voorbij te glijden en om 5 uur 30 zijn we al in Dieppe. Hier ontmoetten we vele Nederlanders die op weg zijn naar de kanaal eilanden, maar steeds met tegenwind hebben te kampen. We worden al om 6 uur gewekt door iemand die vroeg weg wou en om 7 uur ging er weer iemand. Nou toen zijn we ook maar gegaan.. Voor de wind ging het weer maar al heel gauw moest er een flink rif in het zeil en op slot ging het zo hard waaien dat ik er maar over dacht om de fok weg te draaien. In de verte zagen we de haven van Boulogne al liggen. Nu nog maar even doorzetten en om 4 uur waren we al binnen. Het was een zeer snelle tocht, in 8 uur 50 mijl. Boulogne heeft een zeer groot tij verschil, ongeveer 8 meter. Het si wel vreemd als je uit het diepe omhoog gekomen bent en op de haven kijkt. We liggen hier goed en besluiten om maar een dag te blijven. ’s Avonds met laag water lig je hier gewoon in een riool, en stinken,nou nou, niet leuk meer, maar als het water op komt is het weer over. Na een dag hebben we het wel bekeken en gaan op weg naar Duinkerken. We kunnen het niet helemaal bezeilen en voor kaap Grinez steken we dan ook op de motor een uur zee in en nu is het bezeild tot Duinkerken, waar we al om 5 uur zijn en een mooie plaats voor de steiger krijgen.

Zondag 29 Juli;

Vanmorgen moeten we nog brood halen, dat kan hier iedere dag, en met de middag ging het weer verder met als doel Nieuwpoort, een klein stukje. Voor de wind en flinke stroom mee. Het ging zo hard dat we maar besloten om door te gaan naar Oostende. Dat hadden we niet moeten doen want nu begon het weer zo hard te waaien dat het niet leuk meer was. De fokkeloet moest er uit en de fok werd weggedraaid. Alleen op gereefd grootzeil anders was de boot niet te houden. Enfin, we waren er vlug. Het weerbericht voor de volgende dag was weer windkracht 6 tot 7 dus wachten we maar af. Nu bleef het echter goed weer. We besluiten om niet via Den Helder te gaan maar over Vlissingen. We vertrekken al met gereefd zeil. We hebben tegen tij maar met zo een harde wind achter gaat dat best. Even voorbij Zeebrugge ( weer een rot zee) gaat het weer zo hard waaien dat de fok weer weg moet. Nu varen we alleen op gereefd grootzeil tot de eerste lat en we lopen nog 6 mijl. De brekende golftoppen blijven we net voor. Ik verkeer steeds in grote spanning want als we van de golftoppen aflopen komt steeds die giek omhoog zodat ik bang ben voor een klapgijp met alle gevolgen van dien. Hierin moet verandering in komen. Om 3 uur zijn we al in Vlissingen, we schutten en gaan gelijk door naar Middelburg. 29 mijl staat er op de log dus hebben we 5 mijl stroom tegen gehad Het lijkt nu net of we al thuis zijn en we hebben ineens helemaal geen haast meer. We gaan met de middag verder en over het Veerse meer gaat het naar Kortgene. De andere dag met harde wind over de Schelde en het Volkerak gaat het weer naar Numansdorp. Nu weer een dag wachten omdat het ze regende dat je je kop niet buiten kon steken. Voor de wind gaat het snel naar Dordrecht en nu besluiten we om eens via Gouda naar Amsterdam te gaan. We bezoeken s avonds de grote stormstuw en blijven overnachten in een klein haventje in Krimpen aan de Ysel. De volgende dag gaan we de Maas op onder de Brienenoord brug door tot aan de Willemsbrug. We kunnen pas laat door de sluis bij de stuw en gaan dan nog door tot Gouda. Na een overnachting daar gaan we via de Brasenmermeer en de Westeinder naar Amsterdam. Dinsdag 31 Juli varen we met gestreken mast door Amsterdam, en heel rustig gaat het nu naar Zaandam, waar we om twaalf uur schutten. In Ouddorp overnachten we nog een keer en om 2 uur ‘middags zijn we thuis.

De totaal afgelegde afstand bedraagt 1172 mijl en hiervan hebben we 97 uur op de motor gevaren en 105 uur gezeild. 190 liter olie verbruikt en aan havengeld hebben we F 415 betaald.

Overgezet op de computer 8 oktober 2002.

Anton

 

;

 

 

 

Vakantie reis naar Denemarken van 5 juli tot 10 augustus 1985

 

H.C.Cox met een Compromis 850

A.G.van de kreeke met een LM 27

J.Bohlen met een Victorie 822

 

Wij, Anton van de Kreeke en Koos van de Kreeke de Dreu, hadden gedacht dit jaar de vakantie in Zeeland door te brengen. Maar door contact met de familie Cox, met wie we al eerdere vakantie tochten hadden gemaakt werd het toch weer naar Denemarken. De fam. Driesen, ook lid van de LM club waren al begin Juni weggegaan en dat was ons te vroeg. We spraken af om samen te komen in de haven van Oostmahorn, een haven 2 mijl van Lauwertsoog. Cox die uit Herkingen moest komen ging Zaterdag 6 Juli daar weg naar Stellendam. Vandaar over zee naar IJmuiden en dan naar zijkanaal c. Vandaar naar Sneek. Hij was Dinsdagavond in Oostmahorn, dat op zich is al een hele tocht.

Wij zijn 5 Juli gestart en eerst veel bagage aan boord gebracht. Dat lijkt elke keer wel of er geen eind aan komt maar heeft wel tot gevolg dat er niets vergeten wordt.Gelukkig gaan we nu eens weg met prachtig weer. We zijn dan ook zo lui dat we niet verder gaan dan Medemblik.Dat is vanaf Kolhorn maar drie uur varen maar wel drie sluizen en de mast strijken en weer opzetten. Het is broeierig warm na de middag.
De andere dag is er ’s morgens weinig wind en het is erg dampig weer. We gaan toch maar weg om negen uur want de wind die er is komt uit de goede richting voor ons. Na een uur waait het echter al hard en er is een waarschuwing voor windkracht 6. Het werd al mistiger terwijl de wind steeds toenam wat voor mij een reden was om de fok helemaal weg te draaien. Op het grootzeil liepen we 6 mijl. We gingen bij Kornwerderzand door de sluis, de mist was opgetrokken, en nu stoof het er over met gereefd grootzeil en een kleine fok. In een uur waren we over een schuimende waddenzee in Harlingen. We zijn maar gelijk geschut en door u varen naar een grachtje in Franeker waar we afmeerden. Hier zijn we ook de Zondag blijven liggen omdat er verschillende bruggen niet draaien op Zondag.

Maandag hadden we weer voor de wind en zelfs de Dokkemer Ee konden we zeilen. Als je door Bartlehiem komt denk je weer aan die fantastische dag in de winter met elfsteden tocht. Om half zes meerden we af in Dokkum . We bleven voor de wind houden en de volgende dag konden we weer zeilen tot Oostmahorn toe. Reeds om 4uur 15 hadden we contact met de Fam. Cox die toen nog in Dokkum waren. Om 7 uur 15 waren we bij elkaar in de ruime haven van Oostmahorn. Gelijk met de fam. Cox kwam nog een Victorie 822 binnen met de naam Boport. Dat waren Jan en Afra Bohlen < Portegies , vandaar de naam Boport, leuk gevonden is dat.

Zij waren ook op weg naar Denemarken en bleven de hele reis met ons op varen. Gelukkig voor allen regende en waaide het hard de andere dag zodat we maar zijn blijven liggen, toen kon ieder wat rusten voor de tocht over zee. Harry Cox en Jan hadden veel te praten want ze hadden allebei een AP navigator , er viel dus heel wat te rekenen en in te toetsen. ´s Avonds zijn we nog naar Lauwersoog gevaren en door de sluis gegaan en hebben in de vissershaven overnacht. Dan konden we de andere morgen om 7 uur zo vertrekken.

11 Juli. Precies 7 uur maken we los. Er stond een windje uit het zuid westen zodat we meteen al konden zeilen het westgat uit. Dan kom je pas tot rust want je hebt hier toch al weken naar toe geleefd. We varen nu met 4 boten gelijk op. We zien Schiermonnikoog naderen en weer langzaam verdwijnen. Dan volgt Rottum, Borkum Memmert en Juist. Het is zo helder dat we alles goed kunnen zien liggen. We hebben lekker voor de wind dus kunnen we op ons gemak een kop koffie drinken. Het slingerde trouwens wel erg maar daar moet je aan wennen. Helaas wordt de wind al minder en moet de motor uiteindelijk toch weer aan want we willen niet te laat in Nordeney aankomen.. De navigatie is vrij gemakkelijk van baken naar baken is het ongeveer 1 uur varen. Om 5 uur vonden we een plaatsje in de haven van Nordeney die al behoorlijk vol was. We waren de hele dag met 4 schepen geweest en nu bleek dat er nog een stel op weg was naar Denemarken. ’s Avonds hebben we nog even een stukje van het eiland verkend. Het is net als bij ons op de eilanden, allemaal toerisme, maar hier zijn veel flats en dat zie je bij ons gelukkig nog niet. Dit was één van die hele mooie dagen.

Om half acht de volgende morgen varen we alweer want dit wordt een lange dag naar Cuxhaven We kunnen weer zeilen tot 1 uur dan is de wind weer op , we zijn dan al voor Wangeroog. Vier uur varen we op de motor over een spiegel gladde zee, dan kunnen we weer zeilen en om half acht zijn we in Cuxhaven.

Het was zulk mooi weer op zee dat we onderweg konden koken en gegeten hebben zodat we bij aankomst gelijk klaar waren voor een wandeling. Toch is het varen op zee ook vermoeiend, ik denk van de beweging van je schip dat nooit ophoud.

De andere morgen om 8 uur waren we al weer op weg naar de sluis in Brunsbuttel. Er was bijna geen wind zodat het weer op de motor moest. Wat is de Elbe hier toch breed en wat varen er een grote schepen en ook veel jachten maar je had geen last van elkaar.

In de sluis van Brunsbuttel zei Jan dat zijn motor het niet goed deed. Toen maar eerst aangelegd en bleek het de schroef te zijn. Na heel erg veel moed verzameld te hebben werd er gedoken en bleek er een stuk touw in de schroef te zitten.. Na drie keer duiken had hij het er uit. Een voordeel was dat hij een klapschroef had, hij kon het er dus afschuiven. Nadat de vrouwen wat voorraad ingeslagen hadden ging het verder naar het Gieselouw kanaal. Het was schitterend weer en wij vinden het kanaal toch wel afwisselend. Veel grote schepen die je voorbij varen en langs de kant veel mensen op de fiets. Na 4 uur varen is er het Gieselau kanaal waar je even invaart en dan heb je voor de sluis mooie aanleg plaatsen. We hebben gezamenlijk koffie gedronken onder de bomen, zo wam was het.�s Avonds een prachtige stille zomeravond met aan weerszijden een hele rij jachten afgemeerd, daar wordt je stil van.

Het was zeer warm de andere dag, zeer veel mensen die onder de bomen lagen langs het kanaal. Ook werd er veel gefietst en gewandeld. Erg veel hengelaars, het blijkt toch dat veel mensen van het water houden.. Na zes uur varen waren we in Holtenau en na geschut te zijn konden we weer zeilen naar Silksee onze eerste haven in de Oostzee, waar we om 6 uur waren We waren nog steeds met 4 boten. En het was een zeer warme dag. De aankomst in de Oostzee werd gevierd met een gezellige avond aan boord van de fam. De Gooier, dat was de vierde boot, die gingen de andere dag een andere kant op.

Vannacht een daverend onweer en ook in de morgen zijn er nog onweersbuien. Dat heeft weer tot gevolg dat we maar blijven liggen en ook nog omdat er een waarschuwing was voor windkracht zeven. Het is een enorme grote haven hier met grote flat gebouwen en winkel galerijen, grote sportzalen en een zwembad voltooien het geheel. Alles is gebouwd toen de olympische zeilwedstrijden hier enige jaren geleden gehouden zijn. Verderop ligt Strande, nog een grote jachthaven. Er loopt een mooi wandel en fietspad naar toe wat ook nog verder langs de kust gaat. Je kijkt dan uit over de Kielerbocht wat een aantrekkelijk uitzicht is.

We zijn weer helemaal uitgerust de volgende dag en om negen uur zijn we al op weg naar Bagenkop op het eiland Langeland. Er is weer eens een rustig windje uit de goede hoek zodat het lekker loopt. We varen langs het enorme grote baken wat voor de Kielerbocht staat en verder langs een stel grote schepen die daar voor anker liggen. Verder zijn er veel jachten die dezelfde richting varen. Jammer dat het later op de dag ging regenen maar als we aankomen in de overvolle haven van Bagenkop is het droog en ’s avonds lopen we een rondje door het dorp wat niet groot is. ’s Morgens gierde een vrij harde wind door het want en in de eerste instantie zagen we het niet zitten, maar toen de zon door kwam zijn we toch maar weggegaan en werd het een prachtige zeil tocht eerst richting Marstal. Een mooi steile kust die wel wat lijkt op de Engelse zuidkust. Zet daar nog een zonnetje op en het is een lust om langs te varen. In de verte nadert de stad Marstal , die tegen een heuvel is gebouwd en gaan we er met een grote bocht vrij dicht langs. Nu gaat het via een bebakende geul vlak voor de wind richting Rudkobing op Langeland. Het is een schitterende zeiltocht met tot besluit een heel mooie avond. We zijn dan ook op de fiets gestapt en dwars over het eiland naar de stad Spodsberg gefietst. Het was een mooie rit door het mooie golvende Deense landschap. De heuvels waren soms wel wat steil maar dan liepen we het laatste eindje maar. Het eiland is hier maar negen KM. Breed.

Met een zonnetje worden we wakker en prachtig warm weer, dat is het, de wind was naar het zuidoosten gedraaid en dat moesten we net hebben.

Om negen uur vertrokken we met alle zeilen uitgeboomd en anderen met grote spinakers, het was een mooi gezicht vooral toen we onder de grote brug door waren die Langeland met Funen verbind. We zeilden vlak langs de kust wat we erg mooi vinden, het is vol afwisseling. Met de middag was de wind weer op maar nu een uur op de motor ging het weer, al was het langzaam. In Kerteminde, herkenbaar aan de grote vierkante silo, vonden we met moeite een plaatsje. Het is een heel grote haven die ook nog vol was. In de avond zijn we weer op de fiets gestapt en aan de overkant langs de baai van Odense gereden. Het was af en toe wel erg hoog maar toen we terug kwamen stond de koffie klaar. Ja, dat is het mooie van samen varen, je hebt nog eens aanspraak. Ook wanneer je eens problemen hebt, en dat hoeft niet eens ernstig te zijn, kun je die samen oplossen. Alweer een heel mooie dag.

Toen we de ander morgen terug kwamen na inkopen gedaan te hebben was het weer zoveel slechter geworden dat we besloten om het vertrek uit te stellen tot 1 uur. Een rustige ochtend is ook wel wat waard. Maar om 1 uur waaide het zo hard dat we maar besloten om te blijven.. De Denen kwamen op de steigers venten met bakjes tomaten ,frambozen en kersen en ook nog zakjes aardappelen. Overal op het platteland staan er stalletjes langs de weg waar fruit enz. wordt aangeboden In de avond zakte de wind en hebben we onze fietsen uitgeleend aan de anderen en hebben zij dezelfde ronde gereden als wij de vorige dag maar zij deden het veel sneller. Het weer wordt nu toch echt minder.

Vandaag, 20 Juli, hebben we het verste punt bereikt, Korshaven. We moesten wel de hele tijd op de motor , erg slingeren en tegen wind, dat waren we niet meer gewend. Het is een heel mooie beschutte baai met een stuk of wat boxen maar je kunt hier ook goed ankeren. We hebben na aankomst meteen de fiets genomen en de enige weg die er is afgereden. Erg heuvelachtig maar met schitterende uitzichtpunten over land en over zee. Het was zo helder dat we de overkant, het eiland Seeland konden zien. Heel Mooi!!. We kregen wel een paar dikke regenbuien maar dat mocht de pret niet drukken.

De wind gierde door de stagen maar we gingen toch maar weer. Ik had nog een kleine fok gezet maar die moest toch weer weg voor de grotere. Het volgende uur kregen we een daverende onweersbui met veel wind. Toen hebben we de fok maar weer weggedaan en zijn verder gegaan met gereefd grootzeil en op de motor. Om 3 uur waaide het heel hard en we hadden ook nog tegenwind. We hadden anderhalf uur nodig om een beetje hogewal te vinden Het water spoelde geregeld over het voordek. In Fredericia bleek dat ze het allen zwaar te verduren hadden gehad. Het was een lange dag voor slechts 36 mijl maar na een kop koffie was dat ook weer snel vergeten. In de haven is niet veel te beleven en naar de stad is het een half uur lopen. Fietsen hadden we geen zin in.

Maandag 27 juli; Om tien uur zijn we eerst maar eens diesel gaan tanken, dat kan hier makkelijk en toen zijn we gelijk maar verder gegaan. Weinig wind en dan tegen, maar met enkele beetje kruisen gingen het toch. Jammer dat de zon niet schijnt want hier tussen de grote bruggen ligt een mooi stuk Denemarken. We kregen nog een flinke regenbui te verwerken. Afra wist hier nog een mooi haventje voorbij Middelfarth en ze prees dat zo aan dat we er wel heen moesten. Nou, ze had gelijk, het was mooi, vlak voor een hotel restaurant en ongeveer twintig minuten lopen naar Middelfarth over een wandelpad door het bos met uitzichten over het water. Middelfarth zelf is ook het bekijken waard met mooie oude gebouwen. ‘sAvonds zijn we met z’n allen uit eten gegaan om het feit te vieren dat we het verste punt gepasseerd waren.

De andere dag gaan we op weg naar Aero. We hebben voor de wind die vrij hard is maar met de kleine fok en gereefd gaat het best. Het werd een mooie zeiltocht, maar dat is het altijd voor de wind. Het is erg vol in de haven van Aero, want door de harde wind was er bijna niemand weggegaan, en na veel moeite en wachten vonden we toch een plaatsje.

Een klein eiland met een dorpje wat erg leuk is om door te lopen. Verder is er niets dan landbouw wat wij trouwens ook altijd een mooi gezicht vinden En wie liep daar met een pijp in de mond over de steiger? Juist, Tinus Stoker. Die was samen met zijn broer met een gehuurde LM 30 op tour in Denemarken.

Het zicht was slecht de andere morgen, motregen en weinig wind. Later kwam er weer wat wind en zeilden we met vele anderen. Ondanks het slechte zicht kwamen we toch goed terecht. Je kon mooi achter elkaar aan varen. Het was eigenlijk rot weer de hele dag met de tent over de kuip. Tegen de avond werd het beter en nu liggen we in een schitterende baai, Divig baai. Hoge heuvels er omheen en zeer veel bos en een goede ankerplaats. Het ankeren werd ook door velen gedaan. We zeiden dat we dit ook wel eens met zon wilden zien en dat lukte de andere dag wonderwel. Het is het mooiste wat we hier hebben gezien hier, hier hoef je echt niet voor naar Griekenland.. Schitterend weer vandaag, maar geen wind zodat we maar besluiten om te blijven liggen. Al vlug hadden e de fietsen op de kant en om tien uur reden we al door het mooie Deense land.

Door Nordborg en verder tot we op den duur toch weer bij de kust kwamen net bij de vuurtoren waar we de vorige dag ook langs gekomen waren. Terug kwamen we nog door een dorpje heel diep in het dal. Het ergste is dan dat je ook weer naar boven moet De wegbermen waren erg mooi en we kwamen langs een hoge heuvel helemaal geel van het bloeiende koolzaad. Vermoeid maar voldaan kwamen we na de middag terug en hebben verder maar wat geluierd. In de avond, die zeer mooi was, hebben we de heuvel nog maar eens beklommen wat een prachtig uitzicht bood over de in de baai liggende schepen.

De ochtend begon zeer mooi, mist over het water terwijl de zon toch scheen. Er volgde nu een mooie zeiltocht, wel wat tegenwind maar iedereen kruiste op en dat was in dit geval ook weer eens leuk. Toen we richting Sonderborg gingen kregen we de wind helemaal tegen en hebben we de motor gestart. Het weer werd wel minder maar het is een prachtig stukje Denemarken waar we nu door varen. De brug duurde erg lang en toen we er door waren bleek het ook hard te zijn gaan waaien. We hebben de zeilen niet meer gehesen en zijn op de motor naar Horup haven gegaan. Dat bleek de laatste jaren flink uitgebreid te zijn en zodoen de vonden we gemakkelijk een goede plaats De omgeving is erg mooi hier en vooral in de richting van Sonderborg.

Het was een moeilijke beslissing vanmorgen, grote of kleine fok, reven, ja, wat moet je. Toch maar voor de kleine fok gekozen en dat bleek later de juiste beslissing geweest te zijn, want het begon behoorlij te waaien. We gingen na het grote baken langs de hoge wal en hadden een ruime wind, zo zou je het altijd wel willen hebben. De bekendheid met de kust is wel leuk want we herkenden al van verre een groepje dennenbomen die vlak bij Schleimunde staan. Er waren zeer veel boten onderweg waarvan velen het noorden ingaan maar allen lekker onder de hoge wal. Toen we van Schleimunde naar Maasholm gingen kon ik over de laatste paar mijl de boot haast niet houden zo hard waaide het nu. In Maasholm vonden we een plaatsje helemaal in de hoek van de haven. Ondanks de gestadige regen heb ik toch een rondje gelopen door het mooie Maasholm. Maasholm is helemaal op het toerisme ingesteld maar je moet het wel met zon zien. We gaan nu op de motor richting Holtenau, er is helemaal geen wind. Als we geschut zijn de andere dag hebben we weer afscheid genomen van de Oostzee en gaat het weer door het kanaal om de beurt een half uur aan het roer. We hebben hier onderweg maar eens alle kwalen opgenoemd die we niet meer hadden, waar een vakantie al niet goed voor is.

Na zes uur varen eindigden we weer op die mooie aanlegplaats in het Gieselau kanaal. Om zeven uur scheen de zon maar toen we om 8 uur van onze mooie goedkope aanlegplaats werd het al minder. Later werd het harde wind en de berichten zijn slecht zodat we maar weer in Brunsbuttel voor de sluis blijven liggen. Het marifoon contact wat we regelmatig hebben bevalt prima. Na de middag de andere dag zijn we weggegaan, voor stroom maar tegenwind en zodoende stond er een slechte zee. We kregen veel water over. In Cuxhaven lag al een hele rij jachten te wachten op beter weer. De andere dag gingen er een paar weg maar ze komen weer terug, het was niet te doen. De hele dag loopt iedereen naar iedereen. Wat doe jij en wat doe jij.? Over het wad of naar Helgoland? Allerlei plannen en boeken komen op tafel. De wadkaarten waren uitverkocht in de stad, en het weerbericht blijft slecht. Op eens is er ’s avonds een iets beter weerbericht, de wind gaat liggen en we besluiten om de andere morgen via Elbe 1 en de Alte Wezer op te gaan naar Bremerhaven. Al spoedig blijkt het de andere morgen dat het niet gemakkelijk zal worden, de wind gaat aan wakkeren en om 7 uur is er een waarschuwing voor windkracht zeven uit het westen dus precies tegen. Een ogenblik dacht ik er over om terug te gaan maar we waren al zo een eind weg en terug was tegen stroom.

Nou het werd een zeer slechte tocht, zo stond de log op 6 mijl en dan lag je weer stil als je in zo een diep gat was gedoken. Drie uur lang kwam de ene golf na de andere over het dek tot tegen de ramen en er was geen enkel patroon in de golven ze kwamen van alle kanten. Zeilen gingen helemaal niet, dat is in het begin nog door verschillenden geprobeerd. Wat was ik blij met mijn 20 PK motor, dat ding blijft maar doordraaien. Nou, om tien uur hadden we de Alte Wezer te pakken en konden we wat bijdraaien op de Wezer. Na de koffie, wat smaakte die heerlijk, konden we zeilen en met de kleine fok en gereefd vlogen met de stroom mee. Om 1 uur waren we afgemeerd in Bremerhaven. Aangezien de Fam. Cox in tijdnood kwam moesten ze de andere dag al verder, jammer, maar we zijn toch blijven liggen voor het slechte weer. Na de middag hebben we op ons gemak de mast gestreken en alles zeer goed vastgebonden. Het is jammer maar alles moet nu verder op de motor en het weerbericht blijf steeds maar harde zuidwesten wind voorspellen.

Toen we over de Wezer gingen zagen we alleen maar verlaten stranden, niemand te zien, het leek wel winter. Af en toe kregen we nog een onweersbui te verwerken maar dat deerde ons niet zo veel. We hadden een flinke stroom mee en om 5 uur waren we al in Oldenburg. Wij vinden het een mooie stad veel winkelstraten en ook nog huizen met vakwerk, echt de moeite waard om te bekijken.

Zaterdag 5 Aug. Nemen we het kusten kanaal, lang en eentonig, maar wel erg beschut want er stond toch een storm niet leuk meer, de bomen langs het kanaal bogen diep. De regen in de buien was het heel erg al hadden wij met onze LM daar niet zo veel last van. Tegen de avond toen we op de Eems waren was de wind gaan liggen. Om 8 uur, dus na 11 uur varen waren we in Weener, een stadje aan de Eems, en het weer was toen redelijk. Weener hebben we de andere dag bekeken en dat viel erg mee. Het is ook al oud met een haven die droog valt en tot onze verbazing viel de jachthaven ook nog een uurtje droog. We hadden er ’s nachts niets van gemerkt dat we in de modder lagen. Om kwart voor zeven stond ik al in de broodjes winkel om broodjes te kopen, zo vroeg zijn ze hier al open.

Om half acht moesten we varen in verband met de stroom. Nou dat ging zeer voorspoedig en om 11 uur waren we al op Nederlandse bodem in Delfzijl. We zijn nog verder gegaan tot Groningen waar we om half zes afmeerden. Om te vieren dat alles zonder pech verlopen was zijn we maar uit eten gegaan samen met Jan en Afra.

Nou daar is hier alle gelegenheid voor er is toch maar één Nederland. We besloten om nu eens door de stad te varen maar dat is eindeloos al is de tocht op zich wel mooi. Nu gaat het verder door de Nederlandse kanalen en het weer houd zich goed zodat het nog een mooie tocht wordt tot Wartena. Het was weer eens een echte mooie zomeravond met een goede gelegenheid om de mast weer overeind te zetten. Friesland blijft toch erg druk en zeker nu het nog Sneekweek is ook. Toch zeilen we weer heerlijk door het Friese landschap. In Stavoren vonden we een plaatsje al was het er erg druk en we besloten nog met een gezellige avond bij Jan en Afra als afscheid. De andere morgen regende dat het goot maar we zijn toch weggegaan, we roken de stal. In Medemblik was het droog en ’s middags 10 Aug. waren we weer thuis.

 

De tocht was 824 mijl waarvan we 66 uur gezeild hebben en 94 uur op de motor gevaren.

326 gulden waren we kwijt aan haven gelden en we gebruikten voor 182 gulden aan diesel olie…..

Anton.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oostmahorn

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Turfroute  Naar Parijs  Stranding  Kanaal eilanden  Denemarken