Anton | presentaties | Nieuwe pagina | artisten | Oude platen no 4 | Nieuwe pagina | Brieven | Gedichten | Artikelen | Boerderijen | Foto's | Mp3 nummers | Krijgsgevangene 1943 - 1945 | Krijgsgevangene 2 | Krijgsgevangenen 3 | Krijgsgevangene 4 | Garnalen vissen | linken | Titels cd nummers | Vacantie reizen

.       

                           Gedichten

 

 top
Klik op het gewenste hoofdstuk

 

 

Mensen...Ons huis...Isoleren...Noord-Holland...De zee...De slager...Weet je...Oma...  Liefde   .Aan het roer  Onweer Prikkeldraad Vogels  Naar Kolhorn verhuizen  Vijver
Ouderdom Prikkeldraad


 

 

 

 

 

Esc= muziek uit

 

Mensen

 

We zitten hier op de boot

Zien mensen in vele kleuren

Ze zijn kort,dik en groot

Geen is hetzelfde, daar moet je niet om treuren.

 

Ze gaan constant aan je voorbij

Fietsen, of lopen op een schoen

Wat zouden al die mensen doen?

Zouden ze ook zo zijn als wij?

 

Zullen ze ook in auto’s rijen

Misschien hebben ze wel een boot

Sommige misschien klein of ook wel groot

En zouden ze ook in de boot nog vrijen?

 

Waar zit ik nu allemaal aan te denken

Misschien omdat ik niets heb te doen

Het is bij ons ook niet meer zoals toen

Ik moet er meer aandacht aan gaan schenken.

 

Anton

top 

 

 

Gebouwd in 1968
 

 

Ons huis

 

Zeker 25 jaar is het al geleden

Dat ik stond te dromen op dit plekkie

Ik keek naar de zon en dacht,dit wordt ons stekkie.

De jaren zijn om gegleden

 

Als dit huis eens kon vertellen

Van de vele liefde en weinig leed

Ook van de kinderen die je hebt uitbesteed

Al had je er soms wel wat mee te stellen.

 

We gingen toen groter wonen

Ze waren alle vier nog thuis

Waren ook blij met het nieuwe huis

We hebben twee dochters en twee zonen

 

Ze zijn allen goed terecht gekomen

Ria, getrouwd met een ambtenaar, hij is mager

Piet met een zakenvrouw, maar hij is slager

Bram is de zoon die veel verdiende

En Dinie is getrouwd met een bank bediende.

 

We genieten nu samen in ons eigen huis

Gaan ook nog wel graag varen

Maar met het stijgen der jaren

Zijn we ook weer graag thuis

 

Anton   (1993)

top

 

 

 

Iso 

Isoleren 

Isoleren doe je tegen de kou

Het kost ook aardig wat geld

Doe het voorzichtig en zonder geweld

Dan krijg je geen berouw.

 

In een huis is altijd een plekje te vinden

Hier nog een kiertje daar nog een gaatje

Koop bij Praxis nog maar een plaatje

En ga weer aan de gang zonder je op te winden.

 

Al met al hou je het wel warm

Maar van dat geïsoleer wordt je wel arm

Je moet aan het slot je huis verkopen.

 

Wat is de les van dit verhaal

Dat ik van het isoleren baal

Het huis is oud, ik ga het slopen.

 

anton

 top

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Noord-Holland

 

Blauwe lucht witte wolken zweven

Ik kan het niet houden in huis

Lopen of rijden met de fiets

Dat is genieten van het leven.

 

Noord-Holland wat ben je mooi

Met je bouwland en je koeien

Zullen we ze blijvend horen loeien

We ruiken ook zo graag het hooi.

 

De wind die is veelal sterk

Ook regenen kan het heel hard

Dan is de lucht meestal zwart

De wolken vliegen langs het zwerk.

 

Maar altijd komt weer de zon

We zijn dan weer blij

Het is weer zoals het begon

 

Anton

top 

 

 

 

 

 

De Zee

 

Hoge golven op de zee

Die lopen om en om

Wees daarom niet dom

En vaar rustig met ze mee.

 

Vele mensen worden dan vaak ziek

Zien groen en geel, voelen zich beroerd

Zijn totaal uitgeblust, gevloerd

En raken soms ook nog in paniek.

 

De golven nemen alles mee

Ook wat gespoeld wordt door de WC

Je ziet er niets meer van terug.

 

Als er grote golven zijn

Drink dan liever een glas wijn

Zittend in de zon, op een heuvelrug.

 

anton

top

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                      De slager

 

De slager is een goedhartig mens

Hoe is hij tot dit beroep gekomen

Was het één van zijn jeugdige dromen?

Nee, doden was niet zijn liefste wens.

 

Ja, je moest toch gaan werken

Toeval speelde een grote rol

Vele beroepen waren al vol

Eten moeten mensen altijd, dat zul je wel merken.

 

Je kunt van vlees veel maken, er is altijd wel iets

De mensen willen het niet weten

Dat ze vlees van gedode dieren eten

Voor zijn fatsoen zegt de slager maar niets.

 

Veel mensen halen nu vlees bij een slager

Het liefst hebben zij het mager

Vroeger bezorgde hij in een mand, op een grote fiets.

 

Anton

top

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Weet je van wie ik het meeste hou?

 

Weetje van wie ik het meeste hou?

En wie ik voor honderd procent vertrouw?

Dat zijn mijn ouders.

En tuur ik stiekem over mijn schouders…

Dan zijn ze bezig voor mij. En dan word ik blij.

Maar het is dat gevoel weet je wat ik bedoel?

Maar ik kan het eigenlijk niet omschrijven.

Je moet het zien in levenden lijve.

 

Elenora-Layla Kaan, 10 jaar

 

 

top

 

 

 

 

    

          

 

Oma

 

top

 

 

            

 

 

 

 

 

 

 

 
        LM 27

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Boerderij Galtjo   Geertsema

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                      

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Aan het roer

 

Aan het roer zit ik te denken

Het is rustig om je heen

Je moet wel aandacht blijven schenken

Anders zit je op het verkeerde been.

 

Je gedachten gaan dan dwalen

Wat is het heerlijk zo te zitten dromen

Als allerlei verhalen

Uit het verleden tot je komen.

 

Om je heen is het erg stil

Muggen komen uit het water boven

Je gaat verzitten op een andere bil

Het is haast niet te geloven.

 

En ongemerkt is je half uur om

Je gaat dan koffie zetten

Je staat op en gaat eens krom

Een ander moet nu op het schip gaan letten.

 

Anton

top 

 

 

 
 
Prikkeldraad

1943 in de krant er staat
Soldaten gezagsgetrouw zoals het hoort
Moeten zich melden in kamp Amersfoort
En daar ga je meteen achter het prikkeldraad.

Een hele lange trein die gaat
Met ons er in opgesloten als vee
Er was zelfs niet eens een plee
Aan het eindpunt weer achter prikkeldraad.

Een groot kamp met een straat
Met veel bloemen je zou je er mee tooien
Wij komen aan in een barak met vlooien
Met z’n allen achter het prikkeldraad.

We lijden veel honger, krijgen alles op maat
Ruilen alles wat los is en vast
Maar bij de Fransen zijn we wel eens te gast
Dat alles gebeurt in kamp Mühlberg achter prikkeldraad.

Eindelijk na weken weer in een trein die gaat
Ik denk dat het was September de zesden
Naar een grote stad en dat was Dresden
Maar weer gaan we achter het prikkeldraad.

Na veel bommen en ook wel een granaat
De fabriek gaat met dat bombardement kapot
Als die bommen vallen schrikken wij ons rot
Maar nog steeds achter het prikkeldraad.

Nu weten de Duitsers echter raad
We gaan op stap en weken zwerven
Komen op veel boeren erven
Maar we zitten niet meer achter prikkeldraad.

De Duitsers die vluchten en ondertussen
Worden wij ontdekt door een groep Russen.
Wij riepen met z’n allen hoi hoi
En de Russen zeiden damoi ( ga maar naar huis)

Anton

top 


Vogels

 

De meeste vogels kunnen vliegen
Dat zou mij ook wel lijken
Om alles van boven te bekijken
En heerlijk op vleugels op en neer te wiegen.

Zou een vogel kunnen denken
En weten wat hij allemaal ziet?
Waarschijnlijk is het niet
Hij blijft rustig door de rondte zwenken.

Vrolijk kijkt hij op ons neer
Verrast ons keer op keer
Hij kan alleen maar pikken, niet bijten.

Je weet niet hoe een vogel het red
Zou hij echt mikken, en net
Op de mensen kunnen schijten?

Anton

top 

                         Naar Kolhorn

 

Het was in de jaren dertig dat we hier zijn neer gestreken

Mijn vader had het toen wel goed bekeken

In dat Zeeland liepen ze wel hard naar de kerk

Maar voor hem was er helemaal geen werk

Ze hadden daar zelfs een eigen huis

Maar dat zat helemaal niet pluis

Waar moet ik het geld vandaan halen

Om de jaarlijkse rente te betalen?

Ja, ik wil het wel weten

We hadden bijna niet te eten

Vader liep thuis te balen

En moeder maar werken om geld te halen

Hij las de krant en ziet

Een advertentie, hij dacht dat is misschien wat voor Piet

Vlug werd er papier en pen gepakt

De brief geschreven en dicht geplakt.

Op 1 maart ging het holder de bolder

Met de verhuiswagen naar de Waardpolder.

Vader zei nu opletten

Het eerste wat ik doe is de kachel zetten

We hebben gelukkig nog wat hout

Want het is hier verrekte koud

Wij waren met zijn allen op post

Zodat de wagen vlug was gelost

We waren wel wat ontheemd

Want Kolhorn was voor ons zeer vreemd.

Vader zei we zitten hier niet op de Noordpool

En jullie gaan hier morgen al naar school.

Je moeder en ik maken ons sterk

En gaan morgen ook aan het werk

Moeder was nu wel in haar noppie

En gaf toch dat oude huis maar weer een soppie

De boer waar ik nu naar toe ga

Die zijn naam is Galtjo Geertsema.

 

Anton

top 

          LIEFDE

 

Liefde is heel bijzonder

Maar je krijgt het niet voor niets.

Het vraagt zeker iets

Oh, het is een wonder

 

Soms weet je er geen weg mee,

En ben je heel verbaasd

Je kijkt eens in het rond, verdwaasd

Ook al ben je met z’n twee

 

Het leven heeft nu weer zin,

Je vraagt en geeft

En voelt dat je leeft

Ja, onze liefde is een gewin

 

          Marjan               top 

 

   Onweer

 

Ik kijk door het raam, zie zeilen wat mooi

We hebben lang geslapen

En liggen wat na te gapen

Vooruit, kom vlug, ga uit die kooi.

 

Het zeilt, nee echt

Je doet al je best

Maar net als de rest

Gaat varen nu slecht.

 

Koos zegt”Wat hoor ik daar nou?

Het lijkt wel of het donderd

Ik kijk haar aan en zeg verwonderd

“Dat is een diesel die slecht start van de kou”

 

Enige ogenblikken later,

Licht flitsen, en donder knettert keer op keer

Heel erg, we varen wat op en neer

De regen valt met groot geklater.

 

Gelukkig duurt het niet lang

Waar zijn al die schepen gebleven?

Je ziet niets meer, het is mij om het even,

Maar in ons hart waren we wel een beetje bang.

 

We starten de motor gelijk

De zeilen waren voor die tijd al gestreken,

Maar goed ook, dat is gebleken

We meren af in de haven van Andijk.

 

        Vijver

 

Een tuin om groente te telen

Kan de meeste mensen niets meer schelen.

Men weet dan niet terstond

Wat men doen moet met die grond.

We dachten we maken iets met water

Daar heb je ook niet veel meer aan te doen later.

Dus werd er met grote ijver

Een gat gegraven voor de nieuwe vijver.

Heel voorzichtig werd gekeken

Of er geen scherp stukje was blijven steken.

Het was een mooi gat, wij waren in ons schik

We kochten bij”De Boet”een groot stuk plastic.

We bekeken nog eens elke plek

Want we waren erg bang voor een lek.

Het was me een geklater

Met al dat schone leidingwater.

De nieuwe tegels werden gelegd

Dat had eens iemand tegen mij gezegd.

Toen de planten en de vissen

Dat kon natuurlijk niet missen

Wij waren echter te vlug

Want de vissen kregen pukkels op hun rug.

Enkelen gingen dood

Uiteindelijk werden er maar drie groot.

De vissen waren mak en gedwee

Een reiger kwam en pakte er twee.

Ja, het is waar

Er is er maar één van de tien

Die werd een jaar.
Anton

 

                                   Ouderdom

 

Als je oud bent gaan je gedachten

Naar wat vroeger is geweest

Toen vele plannen je toelachten

Toch interesseert het heden je het meest.

 

Bij leeftijdgenoten ging je gelijkgestemdheid halen

Maar voor je er erg in had

Ging je praten over kwalen

Die je hebt gehad

 

We praten over AOW en pensioen

We willen nog van alles

Je kunt er nog veel mee doen

Velen weten dat dat het geval is

 

Wat gaan we in de toekomst doen

Je kunt niet leven met het verleden

Je wilt alles nog doen zoals toen

Vergeet niet we leven in het heden.
                  Anton

 

 

       

 

 

Beschrijving: Blog Entry

Krijgsgevangenschap

Apr 2, '09 10:55 AM
for everyone

                        Prikkeldraad

1943 in de krant er staat

Soldaten gezagsgetrouw zoals het hoort

Moeten zich melden in kamp Amersfoort

En daar ga je  meteen achter het prikkeldraad.

 

Een hele lange trein die gaat

Met ons er in opgesloten als vee

Er was zelfs niet eens een plee

Aan het eindpunt weer achter prikkeldraad.

 

Een groot kamp met een straat

Met veel bloemen je zou je er mee tooien

Wij komen aan in een barak met vlooien

Met z’n allen achter het prikkeldraad.

 

We lijden veel honger, krijgen alles op maat

Ruilen alles wat los is en vast

Maar bij de Fransen zijn we wel eens te gast

Dat alles gebeurt in kamp Mühlberg achter prikkeldraad.

 

Eindelijk na weken weer in een trein die gaat

Ik denk dat het was September de zesden

Naar een grote stad en dat was Dresden

Maar weer gaan we achter het prikkeldraad.

 

Na veel bommen en ook wel een granaat

De fabriek gaat met dat bombardement kapot

Als die bommen vallen schrikken wij ons rot

Maar nog steeds achter het prikkeldraad.

 

Nu weten de Duitsers echter raad

We gaan op stap en weken zwerven

Komen op veel boeren erven

Maar we zitten niet meer achter prikkeldraad.

 

De Duitsers die vluchten en ondertussen

Worden wij ontdekt door een groep Russen.

Wij riepen met z’n allen hoi hoi

En de Russen zeiden damoi ( ga maar naar huis)  

Anton van de Kreeke

 

 


 

 

 

 

Meer gedichten:http://members.lycos.nl/kreeke/

 

 

 

 

 

Een smaakvol bloemstuk opgemaakt in een bolmandje gevuld met o.a. Rozen en aangevuld met diverse soorten seizoensbloemen en bladmateriaal.